Մեղվաբուծություն


Մեղվաբուծությունը գյուղատնտեսության կարևոր ճյուղերից մեկն է: Մի կողմից այն աչքի է ընկնում իր բարձր եկամտաբերությամբ, իսկ մյուս կողմից՝ մեղուն՝ որպես գյուղատնտեսական մի շարք կուլտուրաների հիմնական փոշոտող, բարձրացնում է պտղատու ծառերի,խոտաբույսերի,բանջարեղենի և բամբակենու բերքատվությունն ու սերմնակալումը: Զարգացել է մի քանի փուլով․ վայրի մեղվաբուծություն ,փչակափեթակային մեղվաբուծություն,կոճղափեթակային մեղվաբուծություն (մեղուներին պահում էին կոճղերում),շրջանակավոր մեղվաբուծություն։ Մեղվաբուծությունը շատ երկրներում դարձավ էլ ավելի հասանելի և հեշտ երբ մեղրաքամ մեքենան (1865)  սկսեցին  կիրառել :

Մեղուներ

Փեթակում ամենա գլխավոր՛ մեղուն մայր մեղուն է։Մայր մեղուն է որը միջինը 10.000 և ավելի ձու է դնում,որոնք դառնում են թռթուռներ։Կան մեղուներ որոնք պաշպանում են մոր դրած ձվերը,կան սանիտար մեղուներ որոնք մաքրում են և բերում են ծաղկեփոշի,ունեն ջուր բերող մեղուներ որոնք կոչվում են բոռեր։Մայր մեղուն շրջում է փեթակում թիկնապահներով որ իրեն պաշպանեն։Մյր մեղուն համարվում է թագուհին և նրա խոսքն է կարևոր։

Կրիա

Կրիաները սիրում են ցամաքային հնագույն, անհետացած սողունների մի ճյուղից`   կոտիլոզավրերից: Հայտնի կրիաների 210 տեսակ:Նրանցից յոթը հանդիպում է նախկին ՍՍՀՄ-ում, որոնցից երեքը`   միջերկրածովյան, կասպիական և ճահճային կրիաները`նաև Հայաստանի տարածքում: Բոլոր տեսակի, անգամ ջրում ապրող կրիաները ձվադրում են ցամաքում: Դնում են 1-ից 400 ձու: Էգերը ձվերը թաղում են ավազի կամ հողի մեջ և իրենց սերնդի համար այլևս չեն մտահոգվում: Ձվից դուրս եկած փոքրիկ կրիաներն սկսում են անմիջապես ինքնուրույն կյանք վարել:Հետաքրքիրն այն է, որ կրիաներն աճում են ողջ կյանքի ընթացքում: Կրիաներն ապրում են շատ երկար, սակայն միշտ չէ, որ այդպես է: