Автор: Նռանե Մուրադյան

Փակագծեր պարունակող արտահայտություններ

Դասարանական և տնային առաջադրանքներ

Հաշվի՛ր արտահայտության արժեքը

5 (532-483)=245

		5	3	2				4	9
	—	4	8	3			x		5
			4	9			2	4	5

60 (4000-2627)+748=83128

		4	0	0	0						1	3	7	3
	—	2	6	2	7					X				6	0
		1	3	7	3						8	2	3	8	0
			8	2	3	8	0
		+			7	4	8
			8	3	1	2	8

62 (4880:80-244:4)=0

	—	4	8	8	0	8	0				2	4	4	4
		4	8	0		6	1			—	2	4		6	1
				8	0							0	4
			—	8	0						—	0	4
					0								0
			6	1	—	6	1	=	0			6	2	x	0	=	0

4242-(3415-1280)=2107

	3	4	1	5					4	2	4	2
	1	2	8	0				—	2	1	3	5
	2	1	3	5					2	1	0	7

324216-(43015-1200):5=315853

			4	3	0	1	5				4	1	8	1	5	5
		—		1	2	0	0			—	4	0				8	3	6	3
			4	1	8	1	5					1	8
											—	1	5
													3	1
			3	2	4	2	1	6				—	3	0
		—			8	3	6	3						1	5
			3	1	5	8	5	3

215432-55 (42240:60-704) = 215432

		4	2	2	4	0	6	0					7	0	4	—	7	0	4	=	0
		4	2	0			7	0	4
				2	4	0
			—	2	4	0
						0
		5	5	x	0	=	0					2	1	5	4	3	2	—	0	=
												2	1	5	4	3	2

Քանի որ ես Երևանի ծննդյան օրը այցելել եմ Էրեբունի թանգարան,այս անգամ շատ տպավորությաուններ չունեցա։ Բայց միակ բանը որը ես երբեք չեմ արել , նույնիսկ անցած ճամփորդությանը , դա պեղումներն էին օրինակ՝ մենք գտանք կարասի բեկորներ, իսկ Դանիելը փոքր սափոր, օձերով ցլերով և այլն․․․՝ Նիկան փոքրիկ կափարիչ, որի վրա պատկերված էր մեր գերբը ։ Ինձ ներսում հետաքրքրեց բրոնզե գործիքները և երկաթե թրերը, ինչպես նաև քարե նետի սլաքները։ Հնում մարդիկ զբաղվել էին կավագործությամբ և ամեն կավագործ կամ վարպետ ունի իր նշանը օրինակ՝ աստղ կամ հինգ մատի հետք։ Երբ գինեգործները ավարտում էին գինի պատրաստելը, լցնում էին մե՜ծ կարասների մեջ, դե կարելի է իմանալ կարասի տարողությունը կետերի միջոցով օրինակ՝ երեք կետ (մի կետը 250 լիտր է ) այսինքն տարողությունը 750 լ․ է ։ Ներսում պլասմասե կամ փայտե կտորներից պատրաստված էր նախկին և ժամանակակից Էրեբունին։ Ինձ այս ճամփորդութունը մի քիչ հետաքրքրեց, նկատի ունեմ, մի մտածեք , որ ես ոչինչ չեմ հավանել ։

 Если Незнайка брался за какое-нибудь дело, то делал его не так, как надо, и все у него получалось шиворот-навыворот. Читать он выучился только по слогам, а писать умел только печатными буквами.
      Незнайка очень хотел чему-нибудь научиться, но не любил трудиться. Ему хотелось выучиться сразу, без всякого труда.
      Гусля был замечательным музыкантом. У него были разные музыкальные инструменты, и он часто играл на них. Все слушали музыку и очень хвалили. Незнайке было завидно, что хвалят Гуслю, вот он и стал просить его:
      — Научи меня играть. Я тоже хочу быть музыкантом.
      — Учись, — согласился Гусля. — На чём ты хочешь играть?
      — А на чём легче всего выучиться?
      — На балалайке.
      — Ну, давай сюда балалайку, я попробую.
      Гусля дал ему балалайку. Незнайка забренчал на струнах. Потом говорит:
      — Нет, балалайка слишком тихо играет. Дай что-нибудь другое, погромче.
      Гусля дал ему скрипку. Незнайка принялся пиликать смычком по струнам и сказал:
      — А ещё громче ничего нет?
      — Ещё труба есть, — ответил Гусля.
      — Давай-ка её сюда, попробуем.
      Гусля дал ему большую медную трубу. Незнайка как подует в неё, труба как заревёт!
      — Вот это хороший инструмент! — обрадовался Незнайка. — Громко играет!
      — Ну, учись на трубе, если тебе нравится, — согласился Гусля.
      — А зачем мне учиться? Я и так умею, — ответил Незнайка.
      — Да нет, ты ещё не умеешь.
      — Умею, умею! Вот послушай! — закричал Незнайка и принялся изо всех сил дуть в трубу: — Бу-бу-бу! Гу-гу-гу-у!
      — Ты просто трубишь, а не играешь, — ответил Гусля.
      — Как не играю? — обиделся Незнайка. — Очень даже хорошо играю! Громко!
      — Эх, ты! Тут дело не в том, чтобы было громко. Надо, чтоб было красиво. Ты, я вижу, совсем не способен к музыке.
      — Это ты не способен! — рассердился Незнайка. — Ты просто из зависти так говоришь. Тебе хочется, чтобы тебя одного слушали и хвалили.
      — Ничего подобного, — сказал Гусля. — Бери трубу и играй сколько хочешь, если считаешь, что не нужно учиться. Пусть и тебя хвалят.
      — Ну и буду играть! — ответил Незнайка.
      Он принялся дуть в трубу, а так как играть он не умел, то труба у него и ревела, и хрипела, и визжала, и хрюкала. Гусля слушал, слушал… Наконец ему надоело, и он ушёл.
      Вечером, когда все малыши собрались дома. Незнайка снова взялся за трубу и принялся дуть в нее сколько хватало сил:
      — Бу-бу-бу-у! Ду-ду-ду-у!
      — Что за шум? — закричали все.
      — Это не шум, — ответил Незнайка. — Это я играю.
      — Перестань сейчас же! — закричал Знайка. — От твоей музыки уши болят!
      — Это потому, что ты к моей музыке ещё не привык. Вот привыкнешь — и уши не станут болеть.
      — А я и не хочу привыкать.
      Но Незнайка не слушал его и продолжал играть:
      — Бу-бу-бу! Хр-р-р! Хр-р-р! Виу! Виу!
      — Да перестань ты! — набросились на него все малыши. — Уходи отсюда со своей противной трубой!
      — Куда же мне уходить?
      — Иди в поле да там и играй.
      — Так в поле ведь некому будет слушать.
      — А тебе обязательно надо, чтоб кто-нибудь слушал?
      — Обязательно.
      — Ну, иди на улицу, там тебя соседи услышат.
      Незнайка пошёл на улицу и стал играть возле соседнего дома, но соседи попросили его не шуметь под окнами. Тогда он пошел к другому дому — его и оттуда прогнали. Он пошёл к третьему дому — его стали и оттуда гнать, а он решил им назло играть и играть. Соседи рассердились, выбежали из дома и погнались за ним. Насилу он убежал от них со своей трубой.
      С тех пор Незнайка перестал играть на трубе.

ПРОЧИТАЙ И ЗАПОМНИ

Слова-признаки изменяются вместе со словами-предметами, к которым они относятся:

	слово-мальчик	слово-девочка	слово-солнышко	много
Есть…	какой? кто? верный друг какой? что? синий карандаш	какая? кто? любимая сестра какая? что? осенняя погода	какое? что? раннее утро крепкое здоровье	какие? кто? верные друзья какие? что? синие ручки
Нет… Около… У…	какого? кого? верного друга какого? чего? синего карандаша	какой? кого? любимой сестры какой? чего? осенней погоды	какого? чего? раннего утра крепкого здоровья	каких? кого? верных друзей каких? чего? синих ручек
Дать…	какому? кому? верному другу какому? чему? синему карандашу	какой? кому? любимой сестре какой? чему? осенней погоде	какому? чему? раннему утру крепкому здоровью	каким? кому? верным друзьям каким? чему? синим ручкам
Вижу…	какого? кого? верного друга какой? что? синий карандаш	какую? кого? любимую сестру какую? что? осеннюю погоду	какое? что? раннее утро крепкое здоровье	каких? кого? верных друзей какие? что? синие ручки
Горжусь…	каким? кем? верным другом каким? чем? синим карандашом	какой? кем? любимой сестрой какой? чем? осенней погодой	каким? чем? ранним утром крепким здоровьем	какими? кем? верными друзьями какими? чем? синими ручками
Думаю…	о каком? о ком? о верном друге о каком? о чём? о синем карандаше	о какой? о ком? о любимой сестре о какой? о чём? об осенней погоде	о каком? о чём? о раннем утре о крепком здоровье	о каких? о ком? о верных друзьях о каких? о чём? о синих ручках

ПОСЛЕТЕКСТОВЫЕ ВОПРОСЫ И ЗАДАНИЯ

Вопросы

• Почему у Незнайки не получилось сыграть на трубе? У него не получилось, потому-что он не хотел трудиться, а если человек хочет играть на каком-то инструменте, то должен  много трудиться, а Незнайка всё время твердил ,что всё умеет.
• Почему друзья Незнайки отказались слушать его игру? Потому что он не играл, а шумел.
• Что нужно для того, чтобы стать музыкантом? Надо быть артистом, и учиться очень-очень много.

Задания

Раскрой скобки.
Образец: Он стоял около (детский сад – какого? чего?). Он стоял около детского сада.

• Незнайка умел писать только (печатные буквы – какими? чем?). Незнайка умел писать только печатными буквами.
• Гусля был (замечательный музыкант – каким? кем?). Гусля был замечательным музыкантом.
• Ему хотелось выучиться сразу, без (всякий труд – какого? чего?). Ему хотелось выучиться сразу, без всякого труда.
• Гусля дал ему (большая медная труба – какую? что?) Гусля дал ему большую, медную трубу.
• Уходи отсюда со своей (противная труба – какой? чем?). Уходи отсюда со своей противной трубой.
• Незнайка стал играть возле (соседний дом – какого? чего?) Незнайка стал играть возле соседнего дома.
• Тогда он пошел к (другой дом – какому? чему?) Тогда он пошел к другому дому.
• Незнайка пририсовал ему усы (фиолетовая краска – какой? чем?). Незнайка пририсовал ему усы фиолетовой краской.
• Он всех изобразил в (смешной и нелепый вид – каком? чём?) Он всех изобразил в смешном и нелепом виде.

Ձմեռը գալիսե տարին մեկ անգամ և գալիս է քամիով ձյունով բայց երեխաները չեն տխրում այլ հակառակը նրանք շատ էն ուրախանում, որովհետև Դեկտեմբերի 31-ին Նոր տարի է սկսում երեխաները ձյունագնդիկ էն խաղում և ձնեմարդ են պատրաստում և ես շատ եմ քես սիրում ձմեռ բոլոր երեխաները շատ են սիրում Նոր տարին։ Ձմեռն իմ ամենա սիրելի տոնն է և իմ ամենա սիրելի ամիսը։Գիտե՞ս ինչ եմ ուզում, որ դու մի օր կենդանանաս և մարդկային հատկանիշներ ստանաս: Կարծում եմ լավ ծանոթացանք Ձմեռ: Միշտ հիշիր, որ ես քեզ Շատ-շատ եմ սիրում, ու մեծ շուքով ողջունում եմ քեզ:

Տեքստային խնդիրներ

1․ Անահիտը 5 տուփ կարագ գնելու համար վճարեց 3500դրամ։ Սոնան այդ նույն կարագից 3 տուփ գնելու համար որքքա՞ն գումար պետք է վճարի։ 3500:5=700, 700×3=2100

2․Ավտոմեքենան երկու օրում անցավ 650կմ ճանապարհ։ Առաջին օրը նա անցավ 70կմ-ով ավելի, քան երկրորդ օրը։ Որքա՞ն ճանապարհ անցավ ավտոմեքենան առաջին օրը։
650-70=580 580:2=290 290+70=360

3․ Սոնան 20 տետրի համար վճարեց 280 դրամ ավելի, քան Անին՝ 16 տետրի համար։ Աննան 7 տետրի համար որքա՞ն գումար պետք է վճարի։ 280:4=70 70×7=490

4․ Էլեկտրալարի 60մ երկարությամբ փաթեթն արժե 7200դրամ։ Որքա՞ն պետք է վճարել՝ այդ լարից 25մ գնելու համար։ 7200:60=120 120×25=3000

5․Երկու թվերի գումարը 1240 է, իսկ տարբերությունը՝ 120։ Որո՞նք են այդ թվերը։ 1240-120=1120, 1120:2=560, 560+120=680

6. Երկու պարկում միասին կար 124կգ շաքարավազ։ Երբ առաջին պարկից 4կգ լցրին երկրորդի մեջ, պարկերում շաքարավազի քանակները հավասարվեցին։ Քանի՞ կիլոգրամ շաքարավազ կար յուրաքանչյուր պարկում։
7. Դերձակն ունի 21մ գործվածք։ Դրանից նա օրական պետք է կտրի 3մ։ Ո՞րերորդ օրը նա կկտրի վերջին կտորը։ 21:3=7124:2=62

Տարբեր կարգի գործողություններ պարունակող արտահայտություններ

Դասարանական և տնային առաջադրանքներ

Հաշվի՛ր արտահայտության արժեքը

32406-2235:5=32059

	2	2	3	5	5								3	2	4	0	6
	2	0			4	4	7					—			4	4	7
		2	3										3	2	0	5	9
		2	0
			3	5

30184-7025:5+9683=19096

		7	0	2	5	5							9	6	8	3
		5				1	4	0	5			+	1	4	0	5
		2	0									1	1	0	8	8
		2	0
				2	5
								—	3	0	1	8	4
									1	1	0	8	8
									1	9	0	9	6

42588:7-205 6+960:3=5174

	4	2	5	8	8	7						2	0	5				9	6	0	3
—	4	2				6	0	8	4		x			6			—	9			3	2	0
			5	8							1	2	3	0				0	6
		—	5	6															6
				2	8														0
			—	2	8
					0
			6	0	8	4						4	8	5	4
		—	1	2	3	0					+		3	2	0
			4	8	5	4						5	1	7	4

2539+274 7=4457

		2	7	4						2	5	3	9
	x			7					+	1	9	1	8
	1	9	1	8						4	4	5	7

25300-7000:8+3494= 20931

		7	0	0	0	8					3	4	9	4
	—	6	4			8	7	5		+		8	7	5
			6	0							4	3	6	9
		—	5	6
				4	0
			—	4	0				2	5	3	0	0
					0			—		4	3	6	9
									2	0	9	3	1

4078 7-204:6+777:3= 28770

		4	0	7	8					2	0	4	6				7	7	7	3
	x				7				—	1	8		3	4		—	6			2	5	8
	2	8	5	4	6						2	4					1	7
										—	2	4				—	1	5
												0						2	7
																	—	2	7
																			0
	2	8	5	4	6					2	8	5	1	2
—				3	4				+			2	5	8
	2	8	5	1	2					2	8	7	7	0

Իմ քնդակի դասատուի անունը ընկեր Ալիսա է, ես շատ եմ սիրում քնդակագորտությունը քանի որ մենք այնտեղ հետաքրքիր կերպարներ ենք ստեղծում։ Ես քանդակում պատրաստել եմ տարբեր վզնոցներ։

Ես նաև պատրաստել եմ ափսե ես նրան ներկել եմ դեղին և կապույտ գույներով

«Մի անգամ իմ բարեկամ մի որսորդ մեր հանդի անտառուտ սարերից մի եղնիկ նվեր բերեց երեխաներիս համար»: Այսպես սկսեց ընկերս աշնանային մի երեկո, երբ նստած միասին նրա պատշգամբում, հիացած նայում էինք հեքիաթական վերջալույսով վարվռուն սարերին, որոնց վրա մակաղած հոտերի նման մեղմորեն հանգչում էին ոսկեգեղմ անտառները:
«Այդ մի մատաղ ու խարտյաշ եղնիկ էր, խորունկ, սև ու ջինջ աչքերով, որ ծածկվում էին երկայն, նուրբ թարթիչների տակ:
Կամաց-կամաց մեր վրա սովորեց նա. էլ չէր փախչում, չէր վախենում մեզնից. մանավանդ շա՜տ մտերմացել էր երեխաներիս հետ. նրանց հետ միասին վազվզում էր պարտեզում, նրանց հետ ճաշում էր, նրանց հետ քնում: Մի բան ինձ շատ էր զարմացնում: Եղնիկը թեև այնպես ընտելացել էր մեզ, սովորել էր մեր տանն ու դռանը, բայց մեկ-մեկ մեզնից թաքուն բարձրանում էր այս պատշգամբը և ուշագրավ, լռիկ նայում էր հեռու` անտառներով փաթաթված սարերին. ականջները լարած խորասույզ լսում էր անտառների խուլ ու անդուլ շառաչը, որ երբեմն ուժեղանում էր, երբեմն բարականում` նայելով հովերի թափին: Նայում էր նա այնպե՜ս անթարթ և այնպե՜ս ինքնամոռաց, որ երբ պատահում էր բարձրանում էի պատշգամբը, ինձ բավական միջոց չէր նկատում և երբ հանկարծ ուշքի էր գալիս` նետի պես ծլկվում էր մոտիցս…
Արդյոք գիտե՞ր նա, որ ինքը ղողանջուն անտառների ազատ երեխան է եղել, որ մայրը այնտեղ է կաթ տվել իրեն, որ այնտեղ է իր հայրը եղջյուրները խփել կաղնիներին: Արդյոք, գիտե՞ր, որ այդ խուլ շառաչը անուշ-անուշ օրորել է իրեն առաջին անգամ, և ո՞վ գիտե, գուցե, երազներ է բերել իրեն, սիրուն երազներ…
Խե՜ղճ եղնիկ… Կարոտ` իր սիրած գուրգուրող անտառներից և զանգակ աղբյուրներից, իր խարտյաշ մորից և շնկշնկան հովերի հետ վազող ընկերներից` հիմա տանջվում, տառապում է մեզ մոտ, մտածում էի ես: Եվ այնպես սրտանց ցավակցում էի նրան… Չէ՞ որ նա էլ մեզ պես մտածող և զգայուն հոգի ունի:
Ես շատ էի հարգում նրան, խնդրեմ չծիծաղես վրաս, այո՛, այնքան, որ երբ նա բարձրանում էր պատշգամբը, հեռացնում էի երեխաներիս, և թողնում էինք նրան մենակ իր ապրումների հետ…
Երբ գրկում էի նրան, այդ նազելի էակին, և նայում էի լեռնային աղբյուրների նման վճիտ աչուկների մեջ` տեսնում էի այնտեղ մի թախծալի, երազուն կարոտ…
Մի գիշեր,- մի քամի գիշեր էր,- սարերից անսանձ փչում էր քամին, դուռն ու պատուհանները ծեծում ու ծեծկում: Պարզ լսվում էր, որ այնտեղ, անտառում, դարավոր կաղնիներն ու վայրի ընկուզենիները ճակատում էին հողմի դեմ` աղմկում և գոռում: Եվ քամին բերում էր անընդհատ անտառի այդ լիակուրծք խշշոցն ու մռունչը, ու թվում էր թե` հենց մեր դռան առջև է աղմկահույզ, հողմածեծ անտառը:
Երեխաներս վախից կուչ էին եկել. մինչդեռ եղնիկը դողում էր մի խենթ սարսուռով: Աչքերը կայծակին էին տալիս: Անթարթ, ամբողջովին լսելիք դառած` ականջ էր դնում նա անտառի հուժկու շառաչին, որ խոսում էր նրա հետ մայրենի լեզվով:
Անտառը կանչում է նրան, ընկերների ազատ վազքն է տեսնում նա մթին թավուտների մացառուտ ժայռերն ի վեր,- մտածում էի ես:
Մի փոքր հետո ավելի սաստկացավ քամին` փոթորիկ դառնալու չափ. մեկ էլ աղմուկով բացվեցին լուսամուտի փեղկերը, և մի ուժգին շառաչ միանգամից ներս խուժեց: Եղնիկը հանկարծակի մի ոստումով ցատկեց լուսամուտի գոգը` աչքերը սուզելով շառաչուն խավարի մեջ: Երեխաները առաջարկեցին նրան մի փոքր տուն պատրաստել Անտառում և միասին այնտեղ ապրել եղնիկը շատ ուրախացավ որ հանդիպեց նրա մայրիկին և հայրիկին։

• Բլոգումդ գրավոր պատմի՛ր Ավ Իսահակյանի «Եղնիկը» պատմվածքը(կարճ՝ 5-6 նախադասությամբ): Մի անգամ ընկերս բերեց մի փոքրիկ եղնիկ երեխաներիս համար։ Նա շատ գեղեցիկ և փոքրիկ էր և շատ ընկերացել էր երեխաների հետ։ Նա արդեն մեզ հետ շատ էր մտերմացել։ Նա մեկ-մեկ գնում էր պատշգամբ և նայում էր իր անտառը։ Նա շատ տխուր էր, որովհետև այնտեղ էր իր մայրիկը և հայրիկը։ Մի անգամ երբ ուժեղ քամի էր պատուհանը բացվեց և մի ոստյունով մեր սիրելի եղնիկը թռավ գնաց անտառ, որպեսզի գտնի մայրիկին և հայրիկին։
• Նկարագրի՛ր եղնիկին: Եղնիկը խարտյաշ էր և շատ գեղեցիկ։Մեծ աչքեր ուներ և երկար թարթիչներ։
• Դո՛ւրս գրիր պատմվածքի ամենահուզիչ հատվածը: Խե՜ղճ եղնիկ… Կարոտ` իր սիրած գուրգուրող անտառներից և զանգակ աղբյուրներից, իր խարտյաշ մորից և շնկշնկան հովերի հետ վազող ընկերներից` հիմա տանջվում, տառապում է մեզ մոտ։
• Ո՞րն է այս պատմվածքի հիմնական իմաստը: Որ բոլոր բալիկները պետք է ապրեն իրենց ծնողների հետ հարազատ միջավայրում։

• Բլոգումդ գրի՛ր հանդ-դաշտ, վերջալույս-արևամուտ, խարտյաշ-կյաժ, ջինջ-հստակ, անդուլ-անդադար, նազելի-հարգելի, վճիտ-պարզ, հուժկու-հզոր, թախծալի-տխրալի, հողմ-հողամաս, ոստյուն-ցատկ, խավար-մութ, սաստկանալ-ուժգնալ բառերի հոմանիշերը:
• Գրի՛ր նաև բարեկամ-թշնամի, ջինջ-պղտոր, թաքուն-ակնհայտ, երեխա-չափահաս, զգայուն-անզգա, խավար-լույս բառերի հականիշները:
• Լրացրո՛ւ բաց թողած տառերը:

Mr. and Mrs. Smith have one son and one daughter. The son’s name is John. The daughter’s name is Sarah.

The Smiths live in a house. They have a living room. They watch TV in the living room. The father cooks food in the kitchen. They eat in the dining room. The house has two bedrooms. They sleep in the bedrooms. They keep their clothes in the closet. There is one bathroom. They brush their teeth in the bathroom.

The house has a garden. John and Sarah play in the garden. They have a dog. John and Sarah like to play with the dog.

Տանը

Պարոն և Տիկին։ Սմիթը ունեն է մեկ որդի և մեկ դուստր։ Նրա անունը Ջոն է։ Նրա դստեր անուն Սառա է։ Սմիթները ապրում են մի տանը։Այն ունի հյուրասենյակ։ Հյուրասենյակում կա հեռուստացույց։ Նրա հայրիկը պատրաստում է խոհանոց։ Կա մի ճաշասենյակ։ Նրա տանը կա ննջասենյակ։ Նրանք քնում է ննջասենյակում։ Նրանք պահում են նրանց հագուստները պահարանում։ Այնտեղ կա մեկ լոգասենյակ։ Նա լվանում է իր ատամները լոգասենյակում։ Տունը ունի մի բակ։ Ջոնը և Սարահը խաղում են բակում։ Նա ունի շուն։ Ջոն և Սարահը սիրում են խաղակ շան հետ։