(1) Աշխարհահռչակ կոմպոզիտորը՝ Արամ Խաչատրյանը, այն հազվագյուտ արվեստագետներից է, որոնք կենդանության օրոք արժանացան համաշխարհային փառքի և ճանաչման: (2) Մի հանգամանք, սակայն, զայրացնում էր Խաչատրյանին. որ երկիրն էլ այցելեր, նախ և առաջ հատուկ հիացմունքով կատարում էին «Սուսերով պարը»՝ գրված «Գայանե» բալետի համար: (3)-Թողած «Սպարտակը», իմ մյուս ստեղծագործությունները՝ միշտ պատահականորեն ստեղծված այդ պարի մասին են խոսում,- հաճախ էր ասում նա՝ չափազանց վրդովված: (4) Երբ Խաչատրյանը գրեց «Գայանեն», նախնական տարբերակում «Սուսերով պարը» չկար. ահա զավեշտալի մի պատմություն՝ կապված «Սուսերով պարի» ստեղծման հետ: (5) Բալետը Մոսկվայում պատրաստվում էր բեմադրության, իսկ ինքը՝ հեղինակը, այդ օրերին Կույբիշևում էր: (6) Մի օր անսպասելիորեն կոմպոզիտորի տանը հայտնվեցին Մեծ թատրոնի մի խումբ աշխատակիցներ տնօրենի ուղեկցությամբ. պարզվեց՝ «Գայանեի» մեջ ընդգրկված մի անվանի մենապարուհի դժգոհ է, որ չունի անձամբ իր համար գրված պար:(7) -Արա՛մ Իլյիչ, Ձեզ համար ի՞նչ դժվար բան է մի պար հորինելը,- աղերսական ձայնով խնդրում էին եկվորները.- խնդրում ենք մտնել մեր անելանելի վիճակի մեջ:(8) Խաչատրյանը զայրացավ. հանպատրաստից ինչպե՞ս կարելի է ստեղծագործել. դա արդեն քմահաճույք է: (9) Բայց ինչ կարող էր անել. մարդիկ երկար ճանապարհ էին կտրել-անցել: (10) Բարկացած նստեց դաշնամուրի մոտ և մատներով հենց այնպես հարվածեց ստեղներին՝ խռովված հոգին հանգստացնելու համար: (11) Զգաց՝ բարկության պահին իջեցրած հարվածները յուրահատուկ չափով հնչեցին: (12) Մի քանի օր անց թատրոնի աշխատակիցները հրաժեշտ տվեցին կոմպոզիտորին խանդաղատանքով՝ Մոսկվա տանելով «Սուսերով պարի» նոտաները. այդ մոլեգնող մեղեդին համընդհանուր ընդունելություն գտավ: (13) Անգլիայում մեծանուն կոմպոզիտորը հրավեր ստացավ առաջին նախարարից: (14) Երբ ուղեկցող անձանց հետ մտավ լուսավոր առանձնարանի ընդարձակ հյուրասենյակը՝ ձեղունից կախված հսկայական ջահով, ոչ ոք չդիմավորեց նրան: (15) Շքեղաշուք դահլիճը դատարկ էր ու լուռ: (16) Սովոր լինելով լեփ-լեցուն դահլիճների և հոտնկայս ծափահարությունների՝ Խաչատրյանն ապշեց: (17) Բայց կատարվեց անսպասելին. դիմացի պատին տեսավ իր մեծադիր նկարը՝ դիրիժորական փայտիկը ձեռքին, և երփներանգ ծաղիկների մեծ փնջեր՝ բյուրեղապակյա ծաղկամաններով դրված նկարի տակ: (18 )Նա մերթ ակնապիշ նայում էր նկարին, մերթ շուրջբոլորը, երբ նկարի հետևից որոտընդոստ ձայնով հնչեց «Սուսերով պարը»: Ըստ Ռ. Զարյանի
Читать «Հայոց լեզու» далееՀայոց լեզու
1. Հետևյալ տերմինները դասակարգե՛ք ըստ ոլորտների և անվանե՛ք դրանք։
Օր.՝ թթու… (քիմիա)։
Նյարդաթել, զգայարան, խաչասերում, ծորան, ախտորոշում, ստատիկա, հանդուրժողականություն, իջվածք, բջջանյութ, սպիտակուց, նյարդաբորբ, թթու, իմպուլս, կատալիզատոր, հոտոտելիք, ածանցյալ, հեմոգլոբին, սոցհարցում, վարկանիշ, քվանտային թիվ, ալկալի, մոդուլ, կոնֆլիկտաբանություն, կարբոնատ, ջրոլորտ, ռելիեֆ, ամեոբա, սպեկտր, հետաճուկ, ինտեգրացիա, նյութափոխանակություն, վարսանդ, հալոգեն, ավշային հանգույց, մակաբույծ, իներցիա, վիրուս, կլիմայական գոտի, մակուղեղ, արագացում, սպոր, հիերոգլիֆ, հասարակական կարծիք, էլիպս, պարամետր, գեղձ, ամորֆ նյութեր, վեկտոր։
Ճամբարական օրերը
Այս օրերին դպրոցում մասնակցում եմ ավագ դպրոցի հետազոտական վարժարանի մուտքի ճամբարին։ Ճամբարը նախատեսված է չորս օրով, որոնցից արդեն երկուսն անցել են։ Այս ընթացքում հասցրել ենք մասնակցել բազմաթիվ հետաքրքիր և օգտակար դասերի ու աշխատանքների, որոնք ինձ համար բավականին տպավորիչ էին։
Առաջին հերթին ունեցել ենք խոսքի մշակույթի պարապմունքներ, որտեղ քննարկել ենք տարբեր թեմաներ, արտահայտել մեր տեսակետները և սովորել ավելի հիմնավորված ներկայացնել մեր մտքերը։ Քանի որ ես ընդգրկված եմ օտար լեզվի աշխատարանում, մասնակցել եմ նաև անգլերենի և իսպաներենի դասերին։ Անգլերենի ընթացքում ունեցել ենք հետաքրքիր քննարկումներ, որոնք վարել ենք հենց անգլերենով։
Ճամբարի ընթացքում սովորել ենք նաև բլոգավարություն։ Ստեղծել ենք մեր բլոգները, ծանոթացել դրանց հնարավորություններին և կատարել առաջին աշխատանքները։ Ինձ համար ամենահետաքրքիրը հետազոտական աշխատանքի դասերն էին, որոնց ընթացքում ծանոթացանք հետազոտության կառուցվածքին, հանդիպեցինք տարբեր մասնագետների և փորձեցինք ինքնուրույն ձևակերպել մեր հետազոտության թեման, նպատակը և խնդիրները։
Երկրորդ օրվա ավարտին մասնակցեցինք ինտելեկտուալ խաղի, որը կազմակերպել էր մեր ուսուցիչը։ Խաղը շատ հետաքրքիր էր, ստեղծեց հաճելի մթնոլորտ և հնարավորություն տվեց օրը ավարտել լավ տրամադրությամբ։
Ընդհանուր առմամբ, այս երկու օրերը շատ արդյունավետ և հետաքրքիր էին։ Կարծում եմ՝ ճամբարի հաջորդ օրերն էլ կլինեն նույնքան բովանդակալից և հիշարժան։
Ֆրանց Կաֆկայի «Օրենքի առաջ»․ Վերլուծություն․
Ֆրանց Կաֆկայի «Օրենքի առաջ» առակը պատմում է գյուղից եկած մի մարդու մասին, որը ցանկանում է մտնել Օրենքի դռներից ներս, սակայն դռնապանը նրան ասում է, որ այդ պահին դա հնարավոր չէ։ Այդ խոսքերից հետո մարդը չի համարձակվում անցնել դռնից և որոշում է սպասել։ Նա տարիներ շարունակ մնում է նույն տեղում՝ հույս ունենալով, որ մի օր թույլ կտան ներս մտնել, սակայն այդ օրը երբեք չի գալիս, և նա մահանում է հենց դռան առջև։
Այս առակի հիմնական գաղափարն այն է, որ շատ հաճախ մարդուն հետ են պահում ոչ թե իրական արգելքները, այլ սեփական վախերն ու կասկածները։ Հերոսը հնարավորություն ուներ փորձելու, բայց նախընտրեց չռիսկի դիմել, որովհետև վախենում էր անհաջողությունից և այն դժվարություններից, որոնց մասին խոսել էր դռնապանը։
Իմ կարծիքով, Կաֆկան ուզում է ցույց տալ, որ եթե մարդը միշտ սպասի հարմար պահին կամ ուրիշների թույլտվությանը, կարող է բաց թողնել իր կյանքի կարևոր հնարավորությունները։ Երբեմն ամենամեծ խոչընդոտը մեր իսկ անվստահությունն է։ Միայն հաղթահարելով մեր վախերը և համարձակվելով գործել՝ կարող ենք առաջ շարժվել և հասնել մեր նպատակներին։
Ի՞նչ է կարողանում և ի՞նչ չի կարողանում տալ դպրոցը․ ի՞նչ եմ ուզում ես
Սակայն, իմ կարծիքով, դպրոցը չի կարող մարդուն տալ այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ է կյանքում։ Այն չի կարող յուրաքանչյուրի փոխարեն որոշումներ ընդունել, սովորեցնել հաղթահարել բոլոր դժվարությունները կամ օգնել բացահայտել սեփական հնարավորությունները։ Այդ ամենը գալիս է կյանքի փորձի, սխալների և ինքնուրույն ընտրությունների շնորհիվ։
Ես կուզենայի, որ դպրոցում ավելի մեծ ուշադրություն դարձվեր ոչ միայն տեսական գիտելիքներին, այլև գործնական հմտություններին։ Օրինակ՝ սովորեցնեին, թե ինչպես կառավարել ժամանակը, ճիշտ շփվել մարդկանց հետ, աշխատել թիմում և լուծել առօրյա խնդիրներ։ Կարծում եմ՝ այդպիսի գիտելիքները դպրոցականներին շատ ավելի պատրաստ կդարձնեն ապագա կյանքին։
Իմ ցանկությունն է, որ դպրոցը լինի այնպիսի վայր, որտեղ աշակերտները ոչ միայն սովորեն դասերը, այլև զարգանան որպես ինքնուրույն, պատասխանատու և մտածող մարդիկ։ Այդ դեպքում դպրոցն իսկապես կկարողանա դառնալ յուրաքանչյուրի հաջողության ամուր սկիզբ։
Բոլորս գիտենք, որ դպրոցը այն վայրն է, որտեղ մարդը ստանում է իր առաջին և ամենակարևոր գիտելիքները։ Այստեղ մենք սովորում ենք տարբեր առարկաներ, ձեռք ենք բերում նոր ընկերներ, սովորում ենք համագործակցել, հարգել ուրիշների կարծիքը և պատասխանատվություն կրել մեր կատարած աշխատանքի համար։ Այս ամենը կարևոր հիմք է մեր հետագա կյանքի համար։
Սակայն, իմ կարծիքով, դպրոցը չի կարող մարդուն տալ այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ է կյանքում։ Այն չի կարող յուրաքանչյուրի փոխարեն որոշումներ ընդունել, սովորեցնել հաղթահարել բոլոր դժվարությունները կամ օգնել բացահայտել սեփական հնարավորությունները։ Այդ ամենը գալիս է կյանքի փորձի, սխալների և ինքնուրույն ընտրությունների շնորհիվ։
Ես կուզենայի, որ դպրոցում ավելի մեծ ուշադրություն դարձվեր ոչ միայն տեսական գիտելիքներին, այլև գործնական հմտություններին։ Օրինակ՝ սովորեցնեին, թե ինչպես կառավարել ժամանակը, ճիշտ շփվել մարդկանց հետ, աշխատել թիմում և լուծել առօրյա խնդիրներ։ Կարծում եմ՝ այդպիսի գիտելիքները դպրոցականներին շատ ավելի պատրաստ կդարձնեն ապագա կյանքին։
Իմ ցանկությունն է, որ դպրոցը լինի այնպիսի վայր, որտեղ աշակերտները ոչ միայն սովորեն դասերը, այլև զարգանան որպես ինքնուրույն, պատասխանատու և մտածող մարդիկ։ Այդ դեպքում դպրոցն իսկապես կկարողանա դառնալ յուրաքանչյուրի հաջողության ամուր սկիզբ։
