Մի գարնան առավոտ ես արթնացա և նայեցի պատուհանից դուրս ու տեսա, որ ամբողջ տները կլոր, քառակուսի և եռանկյուն էին։ Ես շատ զարմացա, քանի որ ես այդպիսի բան չեմ տեսել ես ուզեցա հարցնեմ իմ ընտանիքի անթամներից մեկին։ Ես գնացի մայրիկի մոտ և ասեցի․
-Մամ դու տեսել ես, որ տները կլոր, քառակուսի և եռանկյուն էն․
-Ին՞չ կլոր, քառակուսի և եռանկյուն, այդպիսի բան չի կարող լինել, երեվի քեզ թվացել է․
-Մայրիկ ինձ չի թվացելես տեսել եմ արի ցուց տամ․
-Լավ եկա․
-Հեսա մամ տես, որ ինձ չի թվացել․
-Բայց տները սովորական են քեզ հաստատ է թվացել․
-Դե մամ չես տեսնում տները սովորական չեն նաիր ես կլոր ա ես քառակուսի ես մեկնել եռանկյուն․
— Ոնց ես դու տեսնում կլոր, քառակուսի և եռանկյուն․
-Լավ դե ես գնամ ընկերնեիս մոտ տեսնեմ նրանքել են իմ նման տեսնում տները թե քո նման․
Ես գնացի ընկերներիս մոտ և հարցրեցի․
-Երեխեք դուք տները տեսնում եք սովորական թե կլոր, քառակուսի և եռանկյունի․
-Մենք սովորակն ենք տեսնում․
-Ոնց ես տեսնում եմ կլոր, քառակուսի և եռանկյունի․
-Այդպիսի տներ գոյություն չունեն երևի քեզ թվում է․
-Երևի ինձ է թվում լավ դե ես գնամ տուն․
Ես եկա տուն և մայրիկս հարցրեց․
-Նրանք քո նման են տեսնում թե իմ նման․
-Քո նման․
-Ասում էի չե, որ քեզ թվում է․
-Լավ դե ես գնամ իմ սենյակ․
Ես շատ երկար մտածում էի ու մտածում բայց տենց ել չհասկացա ես մենակ եմ տները կլոր, քառակուսի և եռանկյուն տեսնում թե ելի մարդ կա, որ իմ նման տները տեսնում։
Նռանե Մուրադյանի ուսումնական բլոգ 